"Gek hoe verzoeting van eten en leven ook aan de verzuring een boost lijkt te geven."
Vandaag heb ik je gezien
als meisje van achttien.
Je sliep. Diep. Je leek te
dromen van een morgen
lang geleden. Nog niet veel
geleden en vrij van de
zorgen die bij het ontwaken
weer over je gleden. Toen
we elkaar aankeken, was het
meisje geweken en zag
ik flauw even de moeder.
Niet jij, maar die van jou.
Die je nooit worden wou.
Hoop in vervlogen zwart en wit
Met contouren die je vloeren
Het kruis klauwt zonder gebit
engelen durven zich niet roeren