30 april

Vraag: Hoeveel verdient een kleuterjuf?

Juist antwoord: Veel te weinig en veel respect.

29 april

Moona Mutske

Twee handen en twee voeten

en een hart van goede wil

Gezicht vol zomersproeten

het mondje staat nooit stil

Een neus voor zoetigheden

en een lach die klateren kan

Een open blik om te overreden

Vroegwijs meisje met een plan

Een hoofd vol woeste krullen

oren met een selectief gehoor

twee knuffelarmen om te vullen

daar komt niemand onder door

Twee sterke benen en armen

en een lijfje in lenig evenwicht

zonnetje om je aan te warmen

Geluk krijgt met jou een gezicht.

Overwinning (# 307)

De eerste keer met je fiets naar school

onder je rode helm vol met witte stippen

Als een ongeduldige kogel uit een pistool

schiet je weg vastberadenheid om je lippen

Je trapt en trapt je fiets flink op zijn staart

slecht alle bochten soepel met bravoure

Je veegt mijn laatste twijfel van de kaart

als ik je enkele volwassenen zie vloeren

De wind zit mee en wappert met je vlag

intens tevree overschrijden we de meet

Trots schenk ik jou mijn breedste lach

Weer gedeeld geluk dat ik nooit vergeet.

Man, man, man, van al die hoofdpunten krijgt een mens een punthoofd.

28 april

Aan een lopende band staat de mens stil.

Het avondlicht valt zwaar

in de kamer zonder jou.

Maakt gemis zonneklaar

dat ik ontkennen wou.

27 april

25 april

Ik schrijf.

Als tijdverdrijf.

Ik schrijf.

Drijf ver tijd.

Drijf ver tijd.

En zo schrijvend

wordt die wens

werkelijkheid.

Wie schrijft die blijft...schrijven.

24 april

Ik ben anders geaard

met een klassieke ziel.

Niets dat zorgen baart.

Ik ben gewoon retrofiel.

23 april

Goden rijmt

op verboden

en godinnen

op beminnen

misschien moet daarboven

de emancipatie ook maar eens beginnen.

Oplossingen zijn zelden neutraal.
Vaak zijn ze zuur.
Of basisch.
(Doch dit terzijde)

19 april

Niets dat mij meer bevrijdt
dan huilen door schoonheid.

18 april

Ik graaf in mijn geheugen

alsof het aarde is,

naar wat nog kan deugen

dat voor mij van waarde is.

Tussen herinnering en leugen

stoot ik zo op een vreemd gemis

hoe ik mij als kind kon verheugen

om veel van wat nu verdwenen is.

De melkboer aan de deur

en de geur van vrijdagse vis,

witgesteven lakens en

klanken van de dorpskermis,

Het idee dat ondanks breuken

het geluk ooit weer te vinden is.

Het blijkt allemaal gemis

naar de goede tijd met jou

naar al wat vervlogen is

en ik voor altijd houden wou.

Evenwicht maakt elk gewicht licht.

17 april

Jouw huid

roept zonder geluid

om aandacht. Wacht

naakt om te worden

geschaakt op een

koude winterdag.

Wit licht ligt

lijzig en ijzig

op je rillend

lichaam voor

het raam dat

open staat en

dat gesmoorde

woorden in wolkjes

naar buitenlaat.

Mijn handen

bevroren tot aan de randen

reiken maar bezwijken

in één halfslachtige

daad die in haar onmacht

nog diepere wonden slaat.

Ik sluit

voor altijd onbekwaam

het raam en haat

het witte licht

dat mijn zelfbeeld

kil en koel

ten gronde richt.

Ik hoor je huiveren

achter mij en weet

wij zijn voorgoed

voorbij.

 

Toon hield van het leven

Hij was in alles amateur

Eenvoudig in zijn streven

De ware gelukssouffleur.

 

 

25 mei zijn we er weer bij

Ieder mag een stem uitbrengen

in verplichte stilte en anoniem

om de klucht weer te verlengen

wij slippendragers van het regiem

 

Politiek wil geen stemmen horen

Het is net sport van ze te krijgen

om de meeste dwazen te bekoren

en ze dan gewettigd te doen zwijgen

 

Je kan niet kiezen wie je kan kiezen

zelfverklaarde minnaars van de macht

die eens verkozen uit het oog verliezen

welke belofte hen in dat pluche bracht

 

In de doodlopende straat van democratie

kleuren we als kleuters binnen de lijnen

Dit bloedarm toneel met ons als figuratie

stopt enkel als wij weigeren te verschijnen.

 

 

16 april

Consumentaliteit: houding die ons van onszelf wegleidt.

Zittend met een mond vol tanden

en in mijn schoot twee lege handen

kijk ik naar mijn naakte spiegelbeeld

en denk: dit ben ik, al de rest is ingebeeld

Een mopje laten

In je linkerhand een pluizenbloem

en dansende voorpret in je ogen

als ik je dan mijn schavuitje noem

komen 100 parachutes overgevlogen

Jij schatert heel de hemel blauw

Joehoe, nu word ik zeker 100 jaar

en jij papa bent helaas geen vrouw

dus 100 worden vergeet het maar

Je blaast de pluisjes van mijn hoofd

en krijgt dan mijn pruillip in de gaten

Maar papa toch dat jij zoiets gelooft

Ik heb toch maar een mopje gelaten.

Joelend rollen we door het hoge gras

weg van de waarheid achter je lach

Jij toont me telkens het halfvolle glas

Pure liefde die ik met je delen mag.

15 april

Een dame, de onze,

van ons allemaal,

statig en tijdloos

en bovenal sacraal

wordt nu verteerd

door vuur zo banaal

Het vreet pure cultuur

in dwaze razernij kaal.

De vlammen spreken

er een barbaarse taal

Een torenspits stort in

met nauwelijks kabaal.

Hier sterft een oude dame,

een dame van ons allemaal.

 

 

Ik krijg witte vlekken

Verlies van pigment

Grootvaders trekken

Hij was een stoere vent.

 

Zo wijs als zijn jaren

Geschoold op oude leest

Altijd edel in gebaren

Mijn voorbeeld geweest

 

Al een half leven verdwenen

maar de bewondering blijft

Hij leeft voort in mijn genen

nu mijn huid het bruin verdrijft.

 

 

Ik kan je enkel nog lezen

met terugwerkende kracht

Geen woorden die genezen

Verwarring is wat mij wacht

Hoewel alles nu is gewezen

raakt me vol jouw gedacht.

Oude demonen zijn herrezen

en wat winnen ze aan kracht.

 

 

SLIKKEN MAAR

 

Ik voel me vaak een gans

onderweg naar foie gras

slikken maar slikken maar

in een waanzinnige cadans

is het onzin dat ik binnen sla

 

Ik word vakkundig vetgemest

met schijn en irreële angst

Slikken maar slikken maar

Het recept is prima uitgetest

voorliegen duurt het langst

 

Na jaren vol gebakken lucht

ben ik dan rijp voor de slacht

slikken maar slikken maar

Dan is het verkiezingsklucht

waar de slachter naar me lacht

 

Eigenlijk zijn we allen gans

onderweg naar foie gras

Slikken maar slikken maar

Machtigen spelen ten dans

Wij slikken en doen kaka.

 

 

 

 

 

14 april

Een Engelse bode

stond eens op post

Ik vroeg brief en wat rode

Wat doet u voor de kost?

Hij zei: Give me a letter

en ik gaf hem een a

He asked: can't you do better

en gaf me a stamp achterna.

Oost west

thuis best.

Maar naar zuid

- even tussenuit -

en terug naar noord

ook dat bekoort.

Bezit

is al wat je vergaart

tot je niet meer verjaart

en dan verdwijnt naar 't Spit.

Ik ga wat besparen op sparen, denk ik.

Wie het hart uit zijn denken laat, eindigt altijd in spagaat.

13 april

Daar ben je plots

in het geklots van

een mij onbekende zee

en neemt me mee

in een onaardse vrede

naar lang geleden terwijl

dennennaaldgeuren deuren

ontsluiten en vogels fluiten

alsof de eerste morgen

nog moet komen na een

nacht vol kinderdromen.

Je glinstert op het water

en nooit een echter prater

zwijg je ook nu in tevredenheid

voor je nabijheid golf na golf

bij me vandaan glijdt. In mij

zindert er een blauw gemis

naar jou , maar de zee zucht

flauw en opgelucht recht

ik mijn rug. Je bent voor

altijd zomer en in elke

zee vind ik je terug.

Op de vloedlijn

ligt mijn bloedlijn

tevreden in de zon.

De zee neemt

hun zorgen mee.

Ik wou dat ik dat kon.

We leven duidelijk in de tatoe-age.

Zuurstof is zuur noch stof.
Sommige woorden kunnen toch lucht verkopen. Tssss....

De toekomst is waar ieder van ons altijd net te laat toekomt.

Ik heb geen voeling met touchscreens.

12 april

Gaudí,
Dat is een vorm van goud en een frivool puntje op de i.

In het leven hoef je op niet veel te besparen,
tenzij op vleugjes spijt
en die eeuwige ja-maren.

11 april

Betweeters: moderne betweters

NITWITTER: Idioot die wartaal tweet (Trump en co)

Yeah man, I was just really in the zone..... de regenzone.

10 april

Toen hij haar geen lift aanbood

verkocht ze hem een trap.

Niet dat dat verdieping bood

maar het was een goede eerste stap.

Soms ben ik

weer een kind

snel kerend

als de wind.

En dan weer

een oude man

die niet meer

veranderen kan.

Doch vaker ben ik

geen daar van,

maar een mens die

de tussenweg wel vindt.

8 april

Van alle drugs wordt hash
veruit het meest getagd.

Je hebt de deur

toen zelf gesloten

verbazingwekkend

vastbesloten

voor goed

voor de best

omdat er niets

anders meer was

dan rest.

Sinds die dag

heb ik vaak stilgestaan

voor die deur

die enkel weer zal opengaan

als ik klaar ben om

met je mee te gaan.

Maar tot zo lang

leg ik nu en dan

mijn neus en wang

tegen die deur

en zoek jouw geur

die mij herinneren doet

wie je was en wat je deed

voor je door die deur

naar niets vergleed.

Achter de deur

waar ik mijn oor

te luisteren leg

sterven je voetstappen

al maar verder weg

en ik vrees de dag

dat ik aan die deur

zal staan

en niets meer van jou

ervaren mag.

Wie weinig of niets beleeft, is samengevat erg onbeleefd.

Je vangt de hemel met jouw ogen

azure spiegels van oneindig broos

Komt een schaduw over je gebogen

knipper je één keer haast argeloos.

7 april

Luchtkastelen

op mijn hand

als los zand

tussen de vingers.

Tomeloze indringers,

bedwelmende dromen

die gaan en komen

als eb en vloed.

Ze overspoelen

het gemoed

dat aanvaarden moet

hoe geluk rijst en daalt

en dat als het faalt

het dat vaak

in schoonheid doet.

Een lach ligt

loom op je gezicht

en lokt me naar

jouw luchtkasteel

waar ik voor

onoverwinnelijk speel

en zwicht.

Het geluk is draaglijk

even

zolang de vingers

zijn gedicht.

Om voor je lichaam

een vaste lijn te hebben

moet je behoorlijk

mobiel zijn.

DROOM NU ALLEN SAMEN

(Moon of Alabama / Kurt Weill)

Toon ons de weg naar een nieuw kantelpunt

Eentje dat er werkt

Eentje dat ons sterkt

Ja wij moeten op zoek naar een nieuw kantelpunt

Want vinden we niet gauw dat nieuwe kantelpunt

raakt onze toekomst erg beperkt

Refrein

Oh droom nu allen samen

over de weg om in te slaan

Open je hart en alle ramen

en ga als wereldburger

die uitdagingen aan.

Toon ons de weg naar een nieuw toekomstplan

Eentje dat er kan

Eentje voor alleman

Ja we moeten op zoek naar een nieuw masterplan

Want vinden we niet gauw een nieuw elan

slaan we onszelf in de ban

(Refrein)

Toon ons de weg naar een gedeelde horizon

Een voor iedereen

Een voorbij altijd neen

Ja we moeten op zoek naar een nieuwe horizon

Want vinden we niet gauw een gedeelde bron

hebben we straks niets meer te leen

(Refrein)

Steek je denken

in een nieuw kleedje

en vraag het dan

ten dans.

Het is misschien

een zot ideetje

maar geef

het gewoon

een kans.

6 april

Ik denk dat ik maar
eens gelukkig word.
Het is niet echt mijn ding,
maar gewoon voor de sport.


Doornroosje
was behoorlijk prikkelbaar.
Dat beter na een poosje
nu ja, een dutje van 100 jaar.

Bloei
Groei
Sproei
Oei
Wildgroei
Foei
Snoei