Een dame, de onze,
van ons allemaal,
statig en tijdloos
en bovenal sacraal
wordt nu verteerd
door vuur zo banaal
Het vreet pure cultuur
in dwaze razernij kaal.
De vlammen spreken
er een barbaarse taal
Een torenspits stort in
met nauwelijks kabaal.
Hier sterft een oude dame,
een dame van ons allemaal.
Ik krijg witte vlekken
Verlies van pigment
Grootvaders trekken
Hij was een stoere vent.
Zo wijs als zijn jaren
Geschoold op oude leest
Altijd edel in gebaren
Mijn voorbeeld geweest
Al een half leven verdwenen
maar de bewondering blijft
Hij leeft voort in mijn genen
nu mijn huid het bruin verdrijft.
Ik kan je enkel nog lezen
met terugwerkende kracht
Geen woorden die genezen
Verwarring is wat mij wacht
Hoewel alles nu is gewezen
raakt me vol jouw gedacht.
Oude demonen zijn herrezen
en wat winnen ze aan kracht.
SLIKKEN MAAR
Ik voel me vaak een gans
onderweg naar foie gras
slikken maar slikken maar
in een waanzinnige cadans
is het onzin dat ik binnen sla
Ik word vakkundig vetgemest
met schijn en irreële angst
Slikken maar slikken maar
Het recept is prima uitgetest
voorliegen duurt het langst
Na jaren vol gebakken lucht
ben ik dan rijp voor de slacht
slikken maar slikken maar
Dan is het verkiezingsklucht
waar de slachter naar me lacht
Eigenlijk zijn we allen gans
onderweg naar foie gras
Slikken maar slikken maar
Machtigen spelen ten dans
Wij slikken en doen kaka.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten