Vanochtend vanuit het niets
zat je plots achter op mij fiets
Als een meisje van zestien
zoals ik je helaas nooit heb gezien
De haren los en in amazonezit
glimlachte je tijdens de hele rit
En ik dacht: ach moeder, wat fijn
dat je mijn beschermengel wil zijn.
Heb in het eigen hart gekeken
zoëven voor het slapen gaan
en ondanks de vele gebreken
blijft het de maat van alles slaan
Na veel
5-en
en
6-en,
8-en
velen uit
10-en
het moment van
4-en
aangebroken.
5-en
en
6-en,
8-en
velen uit
10-en
het moment van
4-en
aangebroken.
