7 mei

Daar slaat het lot

als speelbal in een loterij

Geen beschermende hand van god

enkel waanzin en zinloze barbarij.

In het zachte avondrood

zakt de zon sneller dan normaal

verlaat een jonge vrouw in nood

en dooft iets in ons allemaal.

Een koude wind rilt over het land

snijdt de diepste angsten open.

In een man die hart en rede bant

is oude beestachtigheid gekropen.

Morgen zal de zon weer rijzen

gaan onze dochters lichtvoetig uit

Maar welke weg moeten wij hen wijzen

als het lot willekeurig en bruut deuren sluit?

Geel, krom en stekelig? BANANANAS

Altijd als ik na Aarschot in de file sta, denk ik: "Allee, doe nu toch een bekke voort!"

Voor wie werkt die seizoensarbeider? 

In mei voor jullie en in juli voor mij.

6 mei

Regen is de neger van de palindromen. Al is leger in regel niet veel beter.

5 mei

Begonnen

in de longen

waar het stil

gedijt

Een gevaar in

jou gewrongen

dat zich agressief

verspreidt

Dus aanvaard

je het gevecht

waarvan je weet

dat het nooit echt

in jouw voordeel

wordt beslecht

Hoop hupt

over wanhoop

haasje-over

en weer terug

terwijl gif

je lichaam redt

en sloopt

recht je keer

op keer je rug

Tussen moe

en moedeloos

schemert de vrouw

waar ik van hou

maar de blijvende

onzekerheid trekt

steeds wranger

aan je mouw

Waarom vaagt

als een gom

over het

afgelegde pad

Wat wacht jou

aan de horizon

of heb je alle

horizon gehad

Die twijfel

vreet en knaagt

verwoestender

dan het gevaar

dat je belaagt.

De ochtendspits scoort vooral goed bij fietsers en voetgangers.

4 mei

MUURBLOEMPJE

Tegen een muur

oud en verweerd

leun ik

terwijl de wereld

passeert

Uren glijden

genaakbaar

voorbij

Mensen mijden

de schaduw

en mij

Het is feest

maar op de foto’s

zal het lijken

alsof ik er nooit

ben geweest

Kleuren scheuren

het grijs van de dag

Kinderen fleuren

omdat vandaag

alles mag

Ouders blinken

Ouders drinken

Ouders klinken

op zoveel talent

en op elkaar

Wat worden ze verwend

Dit is onevenaarbaar

Het is feest

applaus, gelach

oh’s en ah’s

om ter meest

Maar in hun

herinnering

zal het op een dag

lijken of ik er

nooit ben geweest.

Al is het er

nauw mee verweven

Schrijven is niet leven

En lezen is dat evenmin

Het is hooguit een begin

om dat leven

richting te geven.

en heel af en toe een zin.

Ochtendgruwel

Er hangt belofte in de dag

wanneer je de tuin in loopt

Maar dan als bij donderslag

wordt al dat blauw gesloopt

Eén blik op het kippenhok

toont de gruwelijke natuur

In jou luidt een alarmklok

Je raakt volledig overstuur

Je ogen zijn tot de nok gevuld

met een woordeloos verdriet

Van wie papa is dit de schuld

dit verdienden zij toch niet

Als twee kippen zonder kop

staren we droef de echte aan

In onze keel groeit een krop

onverhoeds rolt er een traan

De rauwheid komt hard binnen

Het beeld laat ook mij niet los

Hoe kan de natuur dit verzinnen

enkel voor de honger van een vos.

Ik kijk naar de sterren

maar ken daar niemand van

de dood heeft met mijn geliefden

blijkbaar een andere plan.

Een voetbaltrainer sprak ongenadig

tot twee boze voetballers voor zich

jij bent helaas veel te baldadig

en jij bent ronduit balorig!

3 mei

De meisjes worden besjes

en jongens oude knarren

Onderweg leren ze lesjes

Al kan hun dat verwarren.

Ik neem een bad

Ik neem een bad

Een bad van taal

En weet je wat:

Het helpt mentaal

Ik spuw, ik spat

Kom op verhaal

Ik dicht een gat

en zalf verbaal

Ik laars de kat

tot kolossaal

Wals alles plat

fe-no-me-naal

Ik verwoord gevat

waarvan ik baal

Mond zonder blad

durft het allemaal

Ik neem een bad

Een bad vol taal

De woordenschat

is mijn vluchtkanaal.

In de kranten van vandaag

lijkt het voortdurend 1 april

Absurditeit heb ik wel graag

maar constant wordt overkill

Vanmorgen mompelde ik in de kerk tegen een ingebeelde god:
'Comm-u-nie vieren'.

Je liefde blijkt een boemerang

Als ik haar verwerp woest en hard

Verbaasd over plotse vernielingsdrang

Keert zij daarop hardnekkiger in mijn hart

2 mei

Gebelgd: wat Vlaams-nationalisten vaak zijn, maar absoluut niet willen zijn.

Traditie is vaak gewoon een vervelende gewoonte met ambitie.

In het diepst van mijn gedachten

ben ik nog nooit langs geweest

Dus die god in mij maar wachten

terwijl hij wanhopig Beckett leest.

1 mei

Het ego is nog het meest gebaat met een liefdevolle eega.