4 mei

MUURBLOEMPJE

Tegen een muur

oud en verweerd

leun ik

terwijl de wereld

passeert

Uren glijden

genaakbaar

voorbij

Mensen mijden

de schaduw

en mij

Het is feest

maar op de foto’s

zal het lijken

alsof ik er nooit

ben geweest

Kleuren scheuren

het grijs van de dag

Kinderen fleuren

omdat vandaag

alles mag

Ouders blinken

Ouders drinken

Ouders klinken

op zoveel talent

en op elkaar

Wat worden ze verwend

Dit is onevenaarbaar

Het is feest

applaus, gelach

oh’s en ah’s

om ter meest

Maar in hun

herinnering

zal het op een dag

lijken of ik er

nooit ben geweest.

Al is het er

nauw mee verweven

Schrijven is niet leven

En lezen is dat evenmin

Het is hooguit een begin

om dat leven

richting te geven.

en heel af en toe een zin.

Ochtendgruwel

Er hangt belofte in de dag

wanneer je de tuin in loopt

Maar dan als bij donderslag

wordt al dat blauw gesloopt

Eén blik op het kippenhok

toont de gruwelijke natuur

In jou luidt een alarmklok

Je raakt volledig overstuur

Je ogen zijn tot de nok gevuld

met een woordeloos verdriet

Van wie papa is dit de schuld

dit verdienden zij toch niet

Als twee kippen zonder kop

staren we droef de echte aan

In onze keel groeit een krop

onverhoeds rolt er een traan

De rauwheid komt hard binnen

Het beeld laat ook mij niet los

Hoe kan de natuur dit verzinnen

enkel voor de honger van een vos.

Ik kijk naar de sterren

maar ken daar niemand van

de dood heeft met mijn geliefden

blijkbaar een andere plan.

Een voetbaltrainer sprak ongenadig

tot twee boze voetballers voor zich

jij bent helaas veel te baldadig

en jij bent ronduit balorig!