Stel, jij was plots een kruid
dan had ik het op je gemunt
veranderde ik in rood fruit
waarop jij dan prima kunt.
Als de dag kriekt
en de zon kerst op de taart
wordt de eerste aardappel geriekt
en de zomer open verklaard.
Teveel kippen leggen een batterei.
Mensen komen
Mensen gaan
Alles lijkt te stromen
Alleen ik blijf staan
In m’n eigen schoenen
naïef en eigengereid
In een voortdurend verzoenen
van belofte met afscheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten