's Avonds gaan slapen
en dat was het dan.
Ik vind niet dat het hoeft
maar niet erg dat het kan.
Dag
Moeder
Dag
We vieren jou
nu hierboven
in ons hoofd
We vieren jou
ook beneden
in ons hart
En in
dat vieren
missen we jou
heel hard
Dag
Moeder
Dag
De aarde is ook maar een bal die aan het rollen is gegaan.
Soms ben ik oeverloos
raak ik kant noch wal
zo richting- en redeloos
dat ik val…val…val…
(Gelukkig zijn die dagen
steeds kleiner in getal)
Op een dag
Op een dag kom ik jou halen
in een land hier ver vandaan
Zo eentje met bergen en dalen
en eeuwig en altijd volle maan
Met een dik boek vol verhalen
als kompas in wereldse waan
of als troost om in te verdwalen
als de wegen wegen gaan
Ik zal de obstakels onderuithalen
die alleen in ons hoofd bestaan
Ik zal de weerbarstigheid hertalen
tot we de noodzaak ervan verstaan
Tot die dag zal ik nimmer dralen
zal één doel mij voor ogen staan
Je hart te vinden en je overhalen
samen een nieuwe weg in te slaan.
"Ik wil een theekan die toe kan!" riep de toekan tegen zijn theekan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten