"Elke ochtend werd de jongen tevreden wakker in die bovenste lade. Op
zondagen zag hij vandaar in het schemerduister de warme gloed van de
lampen van de houten radio die eerst de lijzige stem erin opwarmden.
Quievrain. Zonnig. Gelost. Chateauroux. Mistig. Wachten. Toonloos
bromde de man de dag op gang. Vanuit de keuken lokte de geur van spek en
eieren hem uit de ladenkast. Op tafel dampte de koffie met cichorei en
de warme chocolademelk. Chocovit. Na het ontbijt trokken de jongen en de
opa dan naar buiten. Staarden uren naar de lucht. En wachtten. Op het
vallen van de duiven. Ondertussen vertelde opa over de oorlog. Over het
vallen van de bommen. En waarom de duif het symbool van de vrede is.
Omdat ze vreugde brengt in haar val."
(Deel 2)
"Onderwijzen is nodig om het ooit te kunnen zijn."
" 2018 is geen jaar dat komen gaat
maar een dat helaas komen moet
dat me noodlottig te wachten staat
en alles zal veranderen. Voorgoed."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten