23 april

Goden rijmt

op verboden

en godinnen

op beminnen

misschien moet daarboven

de emancipatie ook maar eens beginnen.

Oplossingen zijn zelden neutraal.
Vaak zijn ze zuur.
Of basisch.
(Doch dit terzijde)

19 april

Niets dat mij meer bevrijdt
dan huilen door schoonheid.

18 april

Ik graaf in mijn geheugen

alsof het aarde is,

naar wat nog kan deugen

dat voor mij van waarde is.

Tussen herinnering en leugen

stoot ik zo op een vreemd gemis

hoe ik mij als kind kon verheugen

om veel van wat nu verdwenen is.

De melkboer aan de deur

en de geur van vrijdagse vis,

witgesteven lakens en

klanken van de dorpskermis,

Het idee dat ondanks breuken

het geluk ooit weer te vinden is.

Het blijkt allemaal gemis

naar de goede tijd met jou

naar al wat vervlogen is

en ik voor altijd houden wou.

Evenwicht maakt elk gewicht licht.

17 april

Jouw huid

roept zonder geluid

om aandacht. Wacht

naakt om te worden

geschaakt op een

koude winterdag.

Wit licht ligt

lijzig en ijzig

op je rillend

lichaam voor

het raam dat

open staat en

dat gesmoorde

woorden in wolkjes

naar buitenlaat.

Mijn handen

bevroren tot aan de randen

reiken maar bezwijken

in één halfslachtige

daad die in haar onmacht

nog diepere wonden slaat.

Ik sluit

voor altijd onbekwaam

het raam en haat

het witte licht

dat mijn zelfbeeld

kil en koel

ten gronde richt.

Ik hoor je huiveren

achter mij en weet

wij zijn voorgoed

voorbij.

 

Toon hield van het leven

Hij was in alles amateur

Eenvoudig in zijn streven

De ware gelukssouffleur.

 

 

25 mei zijn we er weer bij

Ieder mag een stem uitbrengen

in verplichte stilte en anoniem

om de klucht weer te verlengen

wij slippendragers van het regiem

 

Politiek wil geen stemmen horen

Het is net sport van ze te krijgen

om de meeste dwazen te bekoren

en ze dan gewettigd te doen zwijgen

 

Je kan niet kiezen wie je kan kiezen

zelfverklaarde minnaars van de macht

die eens verkozen uit het oog verliezen

welke belofte hen in dat pluche bracht

 

In de doodlopende straat van democratie

kleuren we als kleuters binnen de lijnen

Dit bloedarm toneel met ons als figuratie

stopt enkel als wij weigeren te verschijnen.

 

 

16 april

Consumentaliteit: houding die ons van onszelf wegleidt.

Zittend met een mond vol tanden

en in mijn schoot twee lege handen

kijk ik naar mijn naakte spiegelbeeld

en denk: dit ben ik, al de rest is ingebeeld

Een mopje laten

In je linkerhand een pluizenbloem

en dansende voorpret in je ogen

als ik je dan mijn schavuitje noem

komen 100 parachutes overgevlogen

Jij schatert heel de hemel blauw

Joehoe, nu word ik zeker 100 jaar

en jij papa bent helaas geen vrouw

dus 100 worden vergeet het maar

Je blaast de pluisjes van mijn hoofd

en krijgt dan mijn pruillip in de gaten

Maar papa toch dat jij zoiets gelooft

Ik heb toch maar een mopje gelaten.

Joelend rollen we door het hoge gras

weg van de waarheid achter je lach

Jij toont me telkens het halfvolle glas

Pure liefde die ik met je delen mag.

15 april

Een dame, de onze,

van ons allemaal,

statig en tijdloos

en bovenal sacraal

wordt nu verteerd

door vuur zo banaal

Het vreet pure cultuur

in dwaze razernij kaal.

De vlammen spreken

er een barbaarse taal

Een torenspits stort in

met nauwelijks kabaal.

Hier sterft een oude dame,

een dame van ons allemaal.

 

 

Ik krijg witte vlekken

Verlies van pigment

Grootvaders trekken

Hij was een stoere vent.

 

Zo wijs als zijn jaren

Geschoold op oude leest

Altijd edel in gebaren

Mijn voorbeeld geweest

 

Al een half leven verdwenen

maar de bewondering blijft

Hij leeft voort in mijn genen

nu mijn huid het bruin verdrijft.

 

 

Ik kan je enkel nog lezen

met terugwerkende kracht

Geen woorden die genezen

Verwarring is wat mij wacht

Hoewel alles nu is gewezen

raakt me vol jouw gedacht.

Oude demonen zijn herrezen

en wat winnen ze aan kracht.

 

 

SLIKKEN MAAR

 

Ik voel me vaak een gans

onderweg naar foie gras

slikken maar slikken maar

in een waanzinnige cadans

is het onzin dat ik binnen sla

 

Ik word vakkundig vetgemest

met schijn en irreële angst

Slikken maar slikken maar

Het recept is prima uitgetest

voorliegen duurt het langst

 

Na jaren vol gebakken lucht

ben ik dan rijp voor de slacht

slikken maar slikken maar

Dan is het verkiezingsklucht

waar de slachter naar me lacht

 

Eigenlijk zijn we allen gans

onderweg naar foie gras

Slikken maar slikken maar

Machtigen spelen ten dans

Wij slikken en doen kaka.

 

 

 

 

 

14 april

Een Engelse bode

stond eens op post

Ik vroeg brief en wat rode

Wat doet u voor de kost?

Hij zei: Give me a letter

en ik gaf hem een a

He asked: can't you do better

en gaf me a stamp achterna.

Oost west

thuis best.

Maar naar zuid

- even tussenuit -

en terug naar noord

ook dat bekoort.

Bezit

is al wat je vergaart

tot je niet meer verjaart

en dan verdwijnt naar 't Spit.

Ik ga wat besparen op sparen, denk ik.

Wie het hart uit zijn denken laat, eindigt altijd in spagaat.