20 september

 

Bomen helpen medebomen

om te overleven in het bos

Alle planten kunnen voelen

van de cactus tot het mos

Zekerheden gaan stromen

en ons mensbeeld is de klos

Oude sprookjesbeken stroelen

maken verwondering weer los.

19 september

 Als je alles alleen nog maar van kant wil maken, ben je op den duur natuurlijk de klos en gaat de toekomst aan een zijden draadje hangen.

Hier krijg ik het warm van:

blijkbaar hielden, volgens mijn leerlingen, de Romeinen radiatorengevechten.

Verbeelding

is geen ding

dat ik mij verbeeld

maar een plek

waar het geschondene

wordt geheeld

waar het kind in ons

levenslang speelt

en waar aan de dingen

betekenis wordt verleend.

De wereld werd vandaag

niet beter en niet slechter

Maar mijn Ik zie het leven graag

klonk toch weeral wat oprechter.

Sluit de rangen

Sluit de monden

Verstoot de slangen

die het heilig plaatje schonden

Sluit de ogen

Sluit de deuren

Verwijder onbewogen

zij die buiten de lijnen kleuren

Sluit uit

en sluit op

nva-democratie

in een notendop.

Ik zal je minnen. Strelen.

Troubadouren bij nacht.

Ik kruisvaar je percelen

tot mij verovering wacht.

Wie ooit in de bak raakt, komt er daarna moeilijker aan.

18 september

In de ogen

ligt onvermogen

om te zijn wat

wordt verwacht

een kind te zijn

dat immer opgetogen

om het hem geschonken

leven lacht.

En als hij lacht

dan ongepast.

En als hij praat

zwijgt hij te laat

en wordt een last

die de lieve vrede

in de weg staat.

En het is niet

dat hij niet probeert

alleen zit de timing

altijd verkeerd

en dan wordt hem

brullend geleerd

dat onzichtbaar zijn

de weg is naar de

minste pijn.

Want volwassenen

zijn niet gediend

met een kind dat

in de maalstroom

zijn weg niet vindt. 

Spoilers bederven het uitzicht van menig auto.

Van een goede aannemer mag je aannemen dat hij weet wat hij aanneemt. Maar het is aan jou om een goede aan te nemen.

Na een lang leven

wordt streven

plots anders geschreven

omdat er binnenin wat gaat zwerven

verandert dat streven in sterven.

De viervoeter maakte brokken tijdens het hondbijt.

U mag van mij alles geloven, behalve deze zin.

17 september

 Ga je in Brugge voor een koets niet aan de kant, ben je geklost.

Ik vind de slaap altijd met mijn ogen toe.

Kom hier

dat ik u pak

en dat ik u draag

in mijn armen,

een lemniscaat,

een oneindig

'ik zie u graag'

Ik kon het niet echt pruimen dat ik mijn peren zag, toen zij met mij een appeltje te schillen had.

Ik kon het niet echt pruimen dat ik mijn peren zag, toen zij met mij een appeltje te schillen had.

Mijn weegschaal schrijft het verdict altijd met een k.

16 september

 

Op een verre heuvelrug

staat er een kleurenbrug

palet van rood tot violet

zon en regen in gebed.

Wanneer weerzien weerzin wordt, is dat de schuld van één etter.

Hoe man in het midden van romantiek is terecht gekomen, is mij ook een raadsel.

15 september

 

Ik verbrokkel traag vanuit de randen

want veel deugd niet en valt in duigen

Jij mijn aarde nu zand in mijn handen

voelt hoe het lot je bars dwingt te buigen

Ik kan niet immuun zijn voor wat ik zie

hoe de onmacht je opeet van binnenuit

Jij blijkt immuun voor immuuntherapie

hoop heeft een grens waarop ik nu stuit

Wie altijd de daad bij het woord voegt, wordt vanzelf een man van weinig woorden.

14 september

 

Mensen die elders vluchten voor de realiteit doen hier mensen vluchten voor de realiteit.

Eenvoud is verre van eenvoudig.