In de ogen
ligt onvermogen
om te zijn wat
wordt verwacht
een kind te zijn
dat immer opgetogen
om het hem geschonken
leven lacht.
En als hij lacht
dan ongepast.
En als hij praat
zwijgt hij te laat
en wordt een last
die de lieve vrede
in de weg staat.
En het is niet
dat hij niet probeert
alleen zit de timing
altijd verkeerd
en dan wordt hem
brullend geleerd
dat onzichtbaar zijn
de weg is naar de
minste pijn.
Want volwassenen
zijn niet gediend
met een kind dat
in de maalstroom
zijn weg niet vindt.
Spoilers bederven het uitzicht van menig auto.
Van een goede aannemer mag je aannemen dat hij weet wat hij aanneemt. Maar het is aan jou om een goede aan te nemen.
Na een lang leven
wordt streven
plots anders geschreven
omdat er binnenin wat gaat zwerven
verandert dat streven in sterven.
De viervoeter maakte brokken tijdens het hondbijt.
U mag van mij alles geloven, behalve deze zin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten