Ik heb een mooie zoon
een jongen nu van tien
waarin ik soms een patroon
van mezelf begin te zien
maar voorlopig is hij zichzelf
een creatieve speelse geest
op de boeiende weg naar elf
nog volop vrij en onbevreesd.
Van alle emoties die er trillen
leeft het verlangen erg lang
maar al zou je anders willen
angst helaas altijd het langst.
Ooit deelden zij wekelijks het bad
en droomden er vrijelijk over later
maar na een woelig uitgevallen debat
lag alleen de toekomst nog in het water.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten