14 mei

Moeders zijn wel ‘ns moe

maar moedig zijn ze meer

Ze leren de kinderen hoe

te leven tussen op en neer.

Op een grijze morgen

staan geborgen aan de

voordeur van hun huis

een man en een vrouw

wat te kussen doorheen

luid steenweggedruis.

Ten afscheid fluistert hij

iets olijks in haar oren

Te stil helaas om in mijn

wagen te kunnen horen.

Dan gaat hij naar binnen

en zij bij hem vandaan

maar met een lach om de lippen

die niet mis valt te verstaan

Zijn humor zindert na

en maakt dat zij smelt

Ik kan alleen maar staren

en denken: Wat een held.

Wie zijn ei kwijt kan, krijgt meestal vleugels.

Is een Palestijns leven

weer eens niet van tel,

wordt de rede verdreven

heerst het land IsraHel.

13 mei

's Avonds gaan slapen

en dat was het dan.

Ik vind niet dat het hoeft

maar niet erg dat het kan.

Dag

Moeder

Dag

We vieren jou

nu hierboven

in ons hoofd

We vieren jou

ook beneden

in ons hart

En in

dat vieren

missen we jou

heel hard

Dag

Moeder

Dag

De aarde is ook maar een bal die aan het rollen is gegaan.

Soms ben ik oeverloos

raak ik kant noch wal

zo richting- en redeloos

dat ik val…val…val…

(Gelukkig zijn die dagen

steeds kleiner in getal)

Op een dag

Op een dag kom ik jou halen

in een land hier ver vandaan

Zo eentje met bergen en dalen

en eeuwig en altijd volle maan

Met een dik boek vol verhalen

als kompas in wereldse waan

of als troost om in te verdwalen

als de wegen wegen gaan

Ik zal de obstakels onderuithalen

die alleen in ons hoofd bestaan

Ik zal de weerbarstigheid hertalen

tot we de noodzaak ervan verstaan

Tot die dag zal ik nimmer dralen

zal één doel mij voor ogen staan

Je hart te vinden en je overhalen

samen een nieuwe weg in te slaan.

"Ik wil een theekan die toe kan!" riep de toekan tegen zijn theekan.

12 mei

Vrouw zonder kinderwens zoekt zich een geknipte vent.

Een bloem

wil ik je geven

en een blik

vol dankbaarheid.

Maar als een wolk

weggedreven,

heb ik niet langer

die gelegenheid.

Dus staar ik naar

de klaprozen

hoe ze wiegen in de wind,

en verzin hoe

jij hen hebt uitgekozen

om mij te zeggen:

Ik hoor je nog mijn kind.

Van verbeterwerk wordt in het beste geval de leraar beter.

Te gast

in een huis

op een berg.

Geserveerd als ontbijt

van een arts die snijdt

en strijdt. Het beeld

gaat mij door merg.

Gevolgd door

verplicht verblijf

met overnachting

in eindeloze

afwachting op

het verdict:

God heeft gewikt

of

Dat was ‘t.

Ga naar huis.

Het bleek niet erg.

Kippenvelmoment

De regen

valt verlegen

na een veel te

warme dag

Je zucht

van een zegen

die je overvallen mag

Je lichaam

komt tot leven

terwijl de nacht

zich sluit

De wind streelt

je heel even

en wekt prompt

je huiverhuid.

De taal van de liefde

Hoewel ik er al mijn latijn in steek,

blijft het voor mij vaak Chinees.

Spaans benauwd krijg ik het er soms van!

11 mei

De bom spelen bij levende Stratego kan eindigen in mineur.

Was het weer eens wiskunde

dan dacht ik: "Wat een pech!"

Maar ik leerde er wel cijferen

Ja, zelfs mezelf helemaal weg.

Een man lacht met heel zijn wezen

naar iemand die hij alleen kan zien

met pretogen die iets anders lezen

dan de waan van de dag misschien

Iemand die ooit was en nu behouden

in de verbeelding van deze oude man

als een belofte

dat ze elkander nooit verliezen zouden

zolang hij haar tussen de levenden lezen kan.

Het redden van de bij is geen bijzaak.

Zien en gezien worden

leek een gedeelde wens

Dus zochten ze contact

hij oog doch zij haar lens.

De boom en het kind (2)

De boom kromt zijn

lover als armen om

het kind. Iets vloeit

in hen over dat

binnenin verbindt.

De tranen worden

water, een moesson

lang verlangd. De door

droogte geslagen

krater wordt

vrijelijk volgetankt.

Het bos recht vol

verbazing de fel

geplaagde rug.

Ontwaakt uit haar

verdwazing. Wie bracht

het leven hier terug?

Leeg gehuild valt het

kind aan de voet in

een bodemloze slaap

De boom weet niet

wat hij moet

met de komst

van deze knaap.

Maar zijn wortels

schrapen bladeren

tot een warm welkom bed

Zijn takken zoemen zacht

doorheen de nacht:

een jongen heeft ons gered.

Ik maak heel graag fouten

om veel uit te kunnen leren

Dat is niet helemaal waar

maar wel leuk om te beweren.

10 mei

In het aardsparadijs

hoor je in aardappels

te bijten,

want doe je het

in gewone appels

volgt er buiten smijten.

IK MIN JOU.

MIN JIJ OOK MIJ?

DAN IS DAT MAAL MIN
EN DUS EEN POSITIEF WIJ!

Daar valt niet aan te ontkomen

Leven en dood zijn palindromen

Waar de één nog wil openklaren

is de andere een onomkeerbare.

De boom en het kind (1)

Een boom staat loom

te wiegen in de schaduw

van zijn buur. De kruin

schuin tegen vliegen

en het hete middaguur.

Zijn wortels worstelen

zacht, ze zoeken water

in de grond. Maar zoals

hij had verwacht, levert dit

slechts een droge mond

Plots valt de laatste wind

als een vogel uit zijn takken

wanneer een huilend kind

zijn stam weet beet te pakken

en zo zonder woorden zegt

hou me , hou me,

alsjeblieft even recht.

9 mei

De enige keer dat ik er gloeiend bij was, was toen de griep mij te pakken had.

Plots is het nooit meer ALS

alleen nog voor altijd niet

De dood speelt vuil en vals

laat ondraaglijk verdriet

Wij zijn

een verlangen

van elkaar verwijderd.

Onverhuld ongeduld.

Tot de dag daagt

waarop wij zich

aan vervulling waagt

en nieuw verlangen

tussen ons komt hangen.

Van alle problemen stapelt vet zich het beste op.

Bij twijfel volg je hart. Dat klopt altijd.

Het gebruik van de wagen

moet je ten alle tijde vermijden,

tenzij het echt niet anders kan

om bvb naar de keuring te rijden.

In veel landen groeit onrust beter dan voedsel voor de bevolking en wordt ze ook beter gevoed.

Bezint eer ge bemint!

maar evenzeer

Bezint eer ge ontbindt!

(doch dit alles volledig terzijde)

8 mei

Treurwilg mijn verlangen in

als een vleugelslag in water.

Breek mijn einde open en begin

aan verse heimwee voor later.

Je bent pas echt goed geschoren,

als je thuiskomt van een kale reis.

Lap, weer enkel verschillende sokken in mijn kast. It socks!

Het staat als een paal boven water dat het weldra andersom kan zijn.

Er zit een luchtje
aan onze lucht.
Niet fijn maar wel
stof tot nadenken.

Het hart heeft vier kamers

voor ieder seizoentje één

zo klopt het zonder hamers

zon en regen door je heen