5 oktober

 Ik heb een lichaam

dat mijn ziel draagt

geen vrouw behaagt

en traag ouder wordt.

Ik heb een lichaam

om netjes in te wonen

beperkt te vertonen

en mijn jongste te dragen.

Ik heb een lichaam

om als een mens te zijn

meestal nog vrij van pijn

om me buiten mee te wagen.

Ik heb een lichaam

dat zijn eigen taal spreekt

uitspattingen direct wreekt

dat om haar noden durft vragen.

Ik heb een lichaam

dat mij onzichtbaar maakt

waarin soms zo'n stilte kraakt

nauwelijk te verdragen.

Ik heb een lichaam

handelingsbekwaam

een onder de velen

nu en dan eenzaam.

Opdracht voor sommige leerlingen:

Ga

met een fluitje

in het riet

en blaas pas

als je het kluitje

ziet.

Kleine politici nemen middelmaatregelen.

Wij zijn allen bladeren

en vallen is ons deel

Maar haat hakt hele bomen

laat ons vallen als geheel

Aandacht! Aandacht!

Dag van de leerkracht!

Ze doen het zacht

Ze doen het zoet

Ze doen het dag en nacht

en altijd meer dan moet

Ze doen het met een pracht

en een groots gemoed

vol overtuigingskracht

die groeien doet

Ze doen het meestal beter dan goed

Er wordt zowat alles van hen verwacht

Ze doen wonderen met ons gebroed

heeft u daar vandaag al aan gedacht?

Elk hart klopt in de hoop dat er wordt open gedaan.

04 oktober

 Het is de dag van

de veerkracht, de

altijd tikkeltje

meerkracht, de ze

gaan wild tekeerkracht,

de soms ook geen verweerkracht,

de altijd streven naar

ommekeerkracht, de keer-op-keer

opnieuwkracht.

Ook gekend als de dag van de leerkracht.

Ik

schik

mijn liefde

tot een strik

en versier je wilde haren.

Mijn ogen

ontdrogen zich

een ogenblik.

Beter kan ik je

mijn liefde niet verklaren.

SLAAP WEL. LUSTIG. ( Chinese nachtwens)

Je bent heel erg kort van stof

Geen woord teveel besteed

Verbaal oogt dat dan wat grof

maar uiterlijk perfect gekleed.

Al het onbeantwoorde

verdwijnt niet zomaar in tijd

het wacht en gist tot lelijkheid

het smacht en mist de wederkerigheid

Al het onbeantwoorde

is zwijgen van bladgoud

dat zonder woorden zegt

de vraag is te of laat koud

Al het onbeantwoorde

zijn uitgestrekte handen

waar geen andere hand

in lijkt te willen landen

Al het onbeantwoorde

zijn vraagtekens zonder punt

alsof de vraag

geen antwoord wordt gegund.

Mensen zijn als wijn:

goede die met jaren nog beter zijn

en anderen die verzuren tot azijn.

Wiskunde
bleek voor mij de kunde van het wissen
en het vierkant rondjes draaien in het ongewisse.

Ik maak er geen punt van
en wil het mij niet aantrekken,
maar als we punten geven
zijn we ze aan het aftrekken.

03 oktober

 Zoals de herfstwind

bladert door de bomen

en blad na blad genadig

de winter tot leven laat komen,

zo blader ik uit onbehagen

soms door mijn overvolle dagen

in de hoop dat zij

van alle sier ontdaan

nog steeds een vleugje jou

in zich dragen.

In regel regelen regels,

maar omdat er ook een

uitzondering op moet zijn,

zie ik ze eens per maand

ontregelen en bezorgen

ze geliefden vooral pijn.

Met mijn woorden

brei ik een deken

vol verhalen

om in barre tijden

en verre oorden

als ik op mezelf

ben uitgekeken

onder te glijden

en nu en dan

een woordpluisje

uit te halen

als herinnering

aan het vele dat wel

woordenloos verging.

Nog nooit heeft iets van

wat ik heb geschreven,

zijn goedkeuring verdiend

Toch is hij al

een half leven

veruit mijn beste vriend.

Misschien wil hij mij

in stilte een teken geven

Stop toch met dat geschrijf

Want al doe je ‘t nog gedreven

Er zit geen kunstenaar in dat lijf.

Banken verdienen zelden een kus van de juffrouw.

Soms is daar plots een woord

uit het niets en haast intuïtief

dat nog nergens thuis hoort

en vandaag blijkt dat crealief.

02 oktober

 

Laat ons storten

niet in maar voor

geen tranen maar geld

voor zij die door

natuurgeweld gekweld

nu kampen met tekorten.

Laat ons delen

met verre kinderen

die hun al niet

rooskleurige toekomst

nog zagen minderen

door een vloedgolf

en beving van de aarde

die huizen noch mensen

spaarden. Laat zien dat het

ons kan schelen.

Laat ons tonen

dat los van onze

eigen demonen

we geven om en aan

andere mensen die

als wij hetzelfde wensen

een eigen huis een veilig thuis

dat nu is tenietgedaan.

Laat ons beseffen

dat het voor velen

vijf voor twaalf twaalf is.

Dus ook al schenk je

maar één euro

dan is dat al niet mis.

Hij was tot een punt gekomen

in het midden van een kruis

waar hij stil stond te dromen

van een kortere weg naar huis

Tot achter hem een punt ging staan

en een kruis over hem werd gemaakt

Zo vond hij die dag zijn kruispunt

waarvan hij niet meer is afgeraakt.

De regen valt

wat tegen

en verknalt

zo ongelegen

de zon dag

die dus niet werd

verkregen.

In England is the right side not the right side. They left the right side and moved over to the left side and call that the right side. Pffft ...

Als het zo zit, laat het dan maar zitten.

30 september

 

Ik struikel

al eens

over mijn woorden

en ook nog

over mijn voeten.

Vaak raak ik dan

niet uit het eerste,

en wordt uit

het tweede maken

echt wel iets van moeten.

Al tien jaar

een groot stuk

van mijn geluk

En toch zeg ik vandaag

voor de allereerste keer

Jongen, ik zie je graag

En schrik daarvan

Wat zegt dat veel

over mij als man.

Geen hommel(es)

Ooit las ik haar lichaam in braille

op de tast en hooglijk benieuwd

Ik zei: oh, jij hebt een wespentaille

zij lachte: jij bent voelend bijziend

Herfstadvies

Wieg

als de bomen

Wieg in de wind

Wieg

in je dromen

Wieg als een kind

Wieg

om losser te komen

Wieg altijd voor je begint

Wieg

in onzichtbare stromen

Wieg en voel je bemind.

29 september

 Woorden vallen

tussen woorden die

niemand kwetsten

en woorden die moeten

verhullen dat iemand

gekwetst is.

Ik hou me vast

aan de schaduwen

van vrouwentongen

op het gordijn

en overgiet de

rijsttaart zonder

gouden lepeltjes

met lauw bier.

Er wordt gelachen

om vervlogen terwijl

een schep aarde

ergens ver weg

op een graf ploft

dat mij al volledig

toegedekt leek.

Ik vind woorden

die de mijne niet zijn

en schenk ze toch

uit liefde hoewel

het net de liefde was

die kwetste.

Op hun best

zijn woorden

handen die reiken

een uitnodiging

om samen voorbij

het banale te kijken

Op zoek naar wat bindt

en naar waar de weg

van jij en ik

naar ons begint.

Sommige mensen werken zelfs als ze betogen keihard.
Op mijn zenuwen.

In de ogen van de ander

zoek ik ijdel wie ik ben

Ik pas me aan en verander

tot ik me niet meer herken.

28 september

 

Neuk

geen komma's

en geen mieren

Laat al eens

de teugels vieren

In het leven

en in taal

Want fouten

maken we allemaal

Er was eens

een sprookje

over een muurbloem

en een spookje

De eerste was bang

De tweede wat nukkig

Toen verdween

de een in

en de ander

achter het behang

en leefden ze

nog lang en gelukkig.

Te veel CO2 in de lucht

Zucht en nog eens zucht

Maar hoe meer ik zucht

hoe meer CO2 in de lucht.

Zucht.

Een bom

maakt geen onderscheid

tussen goed of kwaad

Een bom valt en splijt

waarna ze wonden slaat

Een bom

is een product

dat ook renderen moet

Een bom valt en rukt

mens en dier tot bloed

Een bom

dat is tuig

door ander tuig gegooid

Een bom

dat is iets vuig

dat roet in levens strooit

Een bom

is in volle kracht

onmacht die barst

Een bom

verpulvert en slacht

Het is de mens op zijn hardst.