zondag 4 oktober 2020

04 oktober

 Het is de dag van

de veerkracht, de
altijd tikkeltje
meerkracht, de ze
gaan wild tekeerkracht,
de soms ook geen verweerkracht,
de altijd streven naar
ommekeerkracht, de keer-op-keer
opnieuwkracht.
Ook gekend als de dag van de leerkracht.


Ik
schik
mijn liefde
tot een strik
en versier je wilde haren.
Mijn ogen
ontdrogen zich
een ogenblik.
Beter kan ik je
mijn liefde niet verklaren.

SLAAP WEL. LUSTIG. ( Chinese nachtwens)

Je bent heel erg kort van stof
Geen woord teveel besteed
Verbaal oogt dat dan wat grof
maar uiterlijk perfect gekleed.

Al het onbeantwoorde
verdwijnt niet zomaar in tijd
het wacht en gist tot lelijkheid
het smacht en mist de wederkerigheid
Al het onbeantwoorde
is zwijgen van bladgoud
dat zonder woorden zegt
de vraag is te of laat koud
Al het onbeantwoorde
zijn uitgestrekte handen
waar geen andere hand
in lijkt te willen landen
Al het onbeantwoorde
zijn vraagtekens zonder punt
alsof de vraag
geen antwoord wordt gegund.

Mensen zijn als wijn:
goede die met jaren nog beter zijn
en anderen die verzuren tot azijn.













Wiskunde
bleek voor mij de kunde van het wissen
en het vierkant rondjes draaien in het ongewisse.

Ik maak er geen punt van
en wil het mij niet aantrekken,
maar als we punten geven
zijn we ze aan het aftrekken.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten