In het dorp van mijn jeugd
gaat alles zijn gang
slaat de slager nog zijn slag
preekt de pastoor over deugd
en maakt lichtgelovigen bang.
In het dorp van mijn jeugd
loopt nieuwe jeugd school
boeren de boeren achteruit
raken akkervogels op de dool
is er altijd wel een nering die sluit.
In het dorp van mijn jeugd
floreren de roddels als vanouds
liggen mijn littekens op de macadam
heeft elke lelijkheid iets vertrouwds
en klinkt de echo van een toekomst
die ook al in mijn tijd niet kwam.
In het dorp van mijn jeugd
moet er groen wijken voor wijken
dromen mensen ver weg van de stad
hoe ze rust en vrede kunnen bereiken
een gevoel dat ik er maar zelden heb gehad.
In het dorp van mijn jeugd
loop ik langs mijn herinneringen heen
zoek er de ziel van eenvoud lang vervlogen
die samen met mijn grootouders verdween
en besef: dit dorp heeft mij nooit gemogen.
Koppig en naïef. Een oude man vatte mij ooit in die twee woorden. Toen was ik beledigd, nu niet meer. Waarschijnlijk had de man gewoon gelijk, maar was ik te koppig om dat toe te geven. Te naïef om in te zien dat de mens ook maar een dier is dat voor zijn eigen nest vecht en daarvoor desnoods de eieren uit andermans nest kegelt. Ondertussen ben ik ouder maar niet wijzer. Tot mijn vreugde en verdriet zie ik de koppigen en naïeven enkel toenemen. Als laatste alternatief tegen beter weten in. Want naïef zijn betekent niet dat je dom bent. Naïef zijn betekent voor mij vaak dat je gelijk hebt, maar dat je het niet zal krijgen. Omdat het niet past in een economische logica, in een machtslogica die niet maalt om morele waarden waarmee de mens zo graag schermt om zijn superioriteit op deze planeet te bewijzen. Naïef zijn is geloven dat we ook kunnen kiezen om te leven naar het beeld dat we hebben over goed en kwaad. Dat we als mens krachtig en koppig genoeg zijn om het juiste te doen om het hier op aarde voor iedereen tot een fijne plek te maken. Dat we krachtig en koppig genoeg zijn om ons korte-termijnegoïsme te doen zwijgen. De geschiedenis bewijst natuurlijk ten overvloede dat het naïef is om zoiets te geloven. Maar kijk vanavond toch maar eens naar het journaal en tel de naïevelingen en de koppigen. Ze zijn met velen. En ik blijf fier één van hen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten