Ooit beulde elke beul zich af
hakte hij graven in hun graf
met een zwaard en onverdoofd
werd elk van het hoofd beroofd.
Maar voor mensen arm als job
stroopte hij ook de mouwen op
knoopte knap een stevige strop
en hing wie het uithing, netjes op.
Ik droom mezelf
in de hoek
van jouw mond
als een kruimel koek
zoetzondig en ongezond
waarnaar je likt
traag je lippen rond
en eens gewikt en ingeslikt
verlangt dat ik mij nog
in dat hoekje bevond.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten