zondag 23 juli 2023

April 2023

 Iedereen was euforisch

Vol lof en uitermate blij
Bij iedereen die ik sprak
kwamen er complimenten bij.
Alles was zo leuk en mooi
nog nooit zo goed geweest
Dat was erg veel betekenend
voor wie tussen de lijnen leest.
Al het werk voorheen verricht
was goed maar ook wat ongepast
Plots stond alles in een ander licht
en zag ik mezelf enkel nog als last.















Ik hoor mezelf praten
Over mijn liefde voor jou
Ik heb je los moeten laten
Maar het hart blijft je trouw
Jij leeft nu een ander leven
Waar ik niets meer van weet
De kans mij ooit zo mooi gegeven
Was er een waar ik helaas niets mee deed
En toch is er geen spijt
Het leven gaat zoals het gaat
Die liefde is er eentje voor altijd
Die veel goeds in mij achterlaat.









Het is niet van niet willen
Het is verdwalen in je falen
Omdat de honger die je wil stillen
Net iets anders blijkt telkenmale.
Het is een vorm van onvermogen
Die je klein en eenzaam maakt
Je wil graag zien met dezelfde ogen
Zodat je ook de juiste snaar eens raakt
Het is een lot moeilijk om dragen
De prijs van ongewild anders zijn
Want je wil om normaal te behagen
blijkt telkens weer de weg naar zure wijn.















In mijn dromen zie ik
de klokken die uit Rome komen
doorstomen richting Oekraïne
waar ze een bombardement
van chocola en kleur beginnen
tot elke strijder het kind in zich
weer laat winnen en de vrede
met klepperende klokken
wordt ingeluid.
In mijn dromen komen
dromen altijd uit.








De oorlog nam voorgoed van hen bezit
Veroordeelde hen tot eeuwig in't gelid.
Nu pas besef ik hoeveel treurigheid
net daar in zit.



Ik kan al weer netjes
alleen lopen
na moeizaam recht
te zijn gekropen
en nu is het enkel nog wennen
geen reisgezel meer te kennen
die de zwaartekracht helpt dragen.
Maar ook alleen kan een mens
zich waardig buiten wagen.



















Waar gaan we eigenlijk naartoe?
Iemand een idee?
Want in geval van goed
wil ik volgaarne met je mee.
Zo’n ouderwets hoger doel
Een nobel streven van de mens
Iets met rede maar ook gevoel
Een uitdagend breed gedragen wens
Zoiets als een nieuwe horizon
Niet echt gemaakt om te bereiken
Maar om bij het ondergaan van de zon
voldaan op je dag terug te kunnen kijken
Dus heb je zo’n idee
Dan beginnen we er morgen aan
Desnoods alleen wij met ons twee
Want de huidige wegen hebben afgedaan.













Geen opmerkingen:

Een reactie posten