Laaf, loof, leef
de liefde, lief
en lief het leven
impulsief.
Zo luidt dit jaar
mijn valentijnsbrief.
Staken is stokken
in de wielen
van takken
die gokken
dat we de tak
waarop we zitten
niet zullen vernielen.
Niet-zijn zou af en toe ook wel mogen zijn.
Misschien is dat wel de vraag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten