Aan alles komt een einde
als een punt achter een zin
Maar dat besef ondermijnde
nog maar zelden een nieuw begin.
Die Jan moet in de Middeleeuwse schilderkunst echt wel een Eyckpunt geweest zijn.
Binnen warm
Buiten koud
Dat is hoe ik mij
tot jou verhoud
Toekomst komt
zo zonder jou
Lente met een strik
van winterrouw
Zonder schuld
raak ik gevuld
met je leegte die
geen stilte duldt
Binnen warm
Buiten koud
Winter was mij nog
nooit zo vertrouwd.
Hebzucht.
Altijd op een zucht van hebben.
Wat heb je daar nu aan
als je daardoor al het vorige hebben
toch niet meer ziet staan?
Ze sprak zo tot mijn verbeelding
dat ik mij verbeeldde
dat ik haar aansprak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten