25 februari

Gemakzucht: winderigheid op het toilet


Was ik glas
dan zou ik breken
dwars door jou
doorheen gekeken.
Zoals een raam
dat men niet ziet.
't heeft geen naam
dit stil verdriet.

Waar je bent geboren
is vaak al de helft gewonnen
of verloren.

 
Bij het krieken van de dag
stond de kers al op de taart.
Want aan de horizon daar lag
zo'n rode gloed, het opstaan waard.

Ik kom mezelf tegen
in de ogen van velen
die langs eender wegen
een diep verlies delen
en me nu en dan vragen
hoe ik het denk te dragen?
En dan zucht ik eens goed
en opper: voetje voor voet.