Een vogel zat op een tak
en die tak aan een boom.
De boom stond in een bos
naast een heldere stroom.
In de stroom zwom er vis
hingen waterplanten loom
De lucht rook heerlijk fris
de natuur zoals gewoon.
Toen brak tak en vogel vloog
De vis vluchtte uit de stroom
Alles verwerd tot dor en droog
Alleen nog mens en zijn fantoom.
Het is altijd al tijd
om naar bed te gaan.
Het is altijd al tijd
om weer op te staan.
Het beëindigen van
onze dag of nacht,
daar beginnen we
nooit graag aan.
Er vallen doden bij bosjes
en ook bosjes gaan dood
De verbanden raken losjes
en de wereld in ademnood
Er ligt iets op mijn lever
en ook wel op mijn maag
was ik maar een strever
met de focus op vandaag
maar nee, ik ben zwever
met een hang naar vaag
een soort van onderlever
een antwoord zonder vraag
Er ligt iets op mijn lever
en ook wel op mijn maag
Het blijkt mijn eigen zever
en mijn nodeloos geklaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten