Die Engelsen
zijn niet te doen
één keer moe
tot daar aan toe
maar opnieuw moe
da's dadelijk pensioen.
Ooit komt de dag
dat ik je zal kussen
als ik mag.
Maar tot dan
is het elke nacht
het kussen zelf
dat me wacht.
De woorden
die ons gesprek smoorden
waren altijd en nooit
argeloos gestrooid
als peper en zout
over een inhoud
die ertoe deed
maar tot roepen vergleed
omdat ik altijd altijd zeg
en nooit nooit nuanceer.
Altijd loop jij dan weg.
Nooit doe ik beter
een volgende keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten