Gewoon hier bij jullie blijven
dat is echt alles wat ik vraag
Het zijn woorden die beklijven
als een baksteen op mijn maag.
Want dat weinig alles was teveel
lot en lichaam kenden geen genade
Mijn antwoord stierf in mijn keel
Machteloos in woorden en in daden
Alles draait nu door zo zonder jou
Maar dat doet niet het meeste pijn
Waar ik vaak nog het diepst om rouw
is dat jouw wens zelfs teveel kon zijn.
De dag
dat het mag
zal ik wel weer
niet willen.
Want ik ken
mijn soort slag
dat honger prefereert
boven hem te stillen.
De zon rijst
maar rijst niet
Die zont wel
tenzij het giet.
maar rijst niet
Die zont wel
tenzij het giet.
Bagdad baadt
alweer in een
bad van bloed
door blinde terreur
die de haat
van morgen voedt
Niemand
die nog weet
hoe het verder moet
met deze eens
zo prachtige stad
met tuinen vol overvloed.
Het is de waanzin
die haar wetten gelden doet
en gewone mensen
vervormt tot engelen
en addergebroed.
Nooit lijkt er genoeg geboet.
Nooit verdwijnt er de treurzang
van de begrafenisstoet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten