Jammer dat je niet echt van een mug een olifant kan maken.
Beschouw het als verloren.
Het kaf van het koren.
Gescheiden. Na jaren van
vermijden en tegen beter
weten in loos bezworen.
Beschouw het als voorbij.
Een schip gehavend en in
averij gestrand. Omdat er
geen land viel te bezeilen.
Er bleek geen eiland wij.
Beschouw het als noodzakelijk.
Kwaad. Draad die loslaat
halverwege het verhaal
en alles even scheurt tot
onbegrijpelijk ondragelijk.
Beschouw het als een terugkeer.
Naar het wroeten van weleer.
Doorheen ballast. De last op
schouders gelegd. Tot een
gevecht waarvan voorbarig
werd gezegd: dat nooit meer.
De week slaakt een zucht
en week zucht ik mee .
Eerst overbodig beducht
en nu schandelijk tevree.
Het sneeuwt en het regent
de maan bloedt geluk
Het lichaam gaat wegen
maar het hart bonkt verrukt.
Er wordt geroepen, getierd
en in duister stilte geleden
Maar door anderen gevierd
Kom onder mijn deken gegleden.
When you blew it, it sucks.
Er zijn vrouwen
die proberen een man
te versieren door enkel
met hun dik gat te schudden.
En naar het schijnt zou twerken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten