13 maart

Er roert
een dorp
in mij
Atlantis
van mijn
jeugd
Nu ik over
haar heirbaan
rij
voel ik
verzonken vreugd.
De weidse
einder is
gebleven
De kerktoren
wankelt noch
waakt.
Dit gat
zit zo diep
in mij
verweven
dat de aanblik
mij droef
verlangend
maakt.

NIE WIEDER FASCHISMUS
(maar ik vind toch ook)
NIE WIEDER CATECHISMUS
(doch ook dit terzijde natuurlijk)