Altijd tekort
Altijd te weinig
Woorden onkrachtig
tegen onveilig.
Nooit genoeg
Nooit toereikend
Jij die niets vroeg.
En ik weg van je kijkend.
Tussen altijd en nooit
wordt door onmacht
zout in wonden gestrooid.
Jij lijdt en je lacht.
Moe van het in mijn eigen schoenen staan
heb ik ze ooit eens hoogmoedig uitgedaan
en stelde vast, ontsteld en heel verbaasd,
Da's erger want dan loop je er dus naast.
Niet dat ik nooit een das zal dragen,
maar verder dan Adidas moet dat toch niet gaan.
Alles
wat ik
over jou
schrijf,
kan ook
in één
woord:
blijf.
wat ik
over jou
schrijf,
kan ook
in één
woord:
blijf.
Druppelsgewijs
kwam het besef
dat het regende
en de zon ons
weer eens negeerde.
Straal.
Wensje voor ons allemaal
Ergens
tussen
de waan
en de waanzin
van de dag,
valt een pad
te gaan
dat aanzien
winnen mag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten